Syr 44

Chwała Boża w historii Izraela
44 1 Wychwalajmy mężów sławnych i ojców naszych według następstwa ich pochodzenia. 2 Pan sprawił [w nich] wielką chwałę, wspaniałą swą wielkość od wieków. 3 Jedni panowali w swoich królestwach, byli mężami sławnymi z potęgi, doradcami dzięki swemu rozumowi, którzy się wypowiedzieli w proroctwach. 4 Byli panującymi nad krajami dzięki rozstrzygnięciom i władcami dzięki swej przenikliwości*, mądrymi myślicielami przez swoją uczoność, a w służbie swej rządcami. 5 Byli twórcami melodii muzycznych i pisali poezje; 6 mężami bogatymi, obdarzonymi potęgą, zażywającymi pokoju w swych domach. 7 Wszyscy ci przez pokolenia byli wychwalani i stali się dumą swych czasów. 8 Niektórzy spomiędzy nich zostawili imię, tak że opowiada się ich chwałę; 9 ale są i tacy, o których nie pozostała pamięć: zginęli, jakby wcale nie istnieli, byli, ale jak gdyby nie byli, a dzieci ich po nich. 10 Lecz ci są mężowie pobożni*, których cnoty nie zostały zapomniane, 11 pozostały one z ich potomstwem, dobrym dziedzictwem są ich następcy. 12 Potomstwo ich trzyma się przymierzy, a dzięki nim - ich dzieci. 13 Potomstwo ich trwa zawsze, a chwała ich nie będzie wymazana. 14 Ciała ich w pokoju pogrzebano, a imię ich żyje w pokoleniach. 15 Narody opowiadają ich mądrość, a zgromadzenie głosi chwałę.
Henoch
16 Henoch podobał się Panu i został przeniesiony jako przykład nawrócenia* dla pokoleń.
Noe
17 Noe okazał się doskonałym i sprawiedliwym*, a w czasie gniewu stał się okupem*, dzięki niemu ocalała Reszta dla ziemi, kiedy przyszedł potop. 18 [Pan] zawarł z nim wieczny przymierze, by już więcej nie zgładzić potopem wszystkiego, co żyje*.
Abraham
19 Abraham, wielki ojciec mnóstwa narodów*, w chwale nikt mu nie dorównał. 20 On zachował prawo Najwyższego, wszedł z Nim w przymierze; na ciele jego został złożony [znak] przymierza, a w doświadczeniu okazał się wierny*. 21 Dlatego Bóg przysięgą zapewnił go, że w jego potomstwie będą błogosławione narody, że go rozmnoży jak proch ziemi, jak gwiazdy wywyższy jego potomstwo, że da mu dziedzictwo od morza aż do morza i od Rzeki aż po krańce ziemi.
Izaak i Jakub
22 Z Izaakiem też uczynił to samo przez wzgląd na Abrahama, jego ojca*. 23 * Błogosławieństwo wszystkich ludzi i przymierze złożył na głowie Jakuba; uznał go w jego błogosławieństwach*, dał mu [ziemię] w dziedzictwo, wymierzył jej części i podzielił między dwanaście pokoleń.


Przypisy

4 - Popr. wg hebr.; gr.: "rozumem wiedzy dla ludu - mądre mowy w ich nauce". Inni tłum. inaczej.
10 - Popr. wg hebr.; gr.: "miłosierdzia".
16 - "Nawrócenia" - hebr.: "znajomość" [Boga]. Por. Rdz 5,24 (LXX); Hbr 11,5.
17 - "Sprawiedliwym" - Por. Rdz 6,5-9; Rdz 8,21n; Rdz 9,9n; "okupem" - hebr.: "odroślą".
18 - "co żyje" - dosł. "ciała".
19 - Por. Rdz 17,4n.
20 - Por. Rdz 15; Rdz 17; Rdz 22,1-18; Hbr 11,17.
22 - Por. Rdz 17,19; Rdz 26,3-5.
23 - Por. Rdz 27,28n; Rdz 28,14; Rdz 35,9-12; Rdz 49,28. "W błogosławieństwach" - hebr.: "w jego pierworodztwie".

Zobacz rozdział